Επιπτώσεις της παχυσαρκίας
Το πλεονάζον σωματικό βάρος σχετίζεται με διάφορες ασθένειες, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ, η αποφρακτική άπνοια στον ύπνο, ορισμένες μορφές καρκίνου και η οστεοαρθρίτιδα.
Κάθε αύξηση του σωματικού βάρους κατά 1 kg αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από στεφανιαία νόσο κατά 1-1,5%.
Περισσότερες από 80% των περιπτώσεων εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη (Τύπου ΙΙ) αποδίδονται στην παχυσαρκία. Ο σχετικός κίνδυνος εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη είναι 40 φορές υψηλότερος στους άνδρες με ΒΜΙ ≥ 35 από ότι στους άνδρες με ΒΜΙ = 23. Η αύξηση του βάρους στις γυναίκες μετά την ηλικία των 18 αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.
Η πιθανότητα για μια παχύσαρκη γυναίκα να υποστεί καισαρική τομή κατά τον τοκετό είναι 3-4 φορές αυξημένη. Σχεδόν 2 στους 3 θανάτους της μητέρας κατά τον τοκετό σχετίζονται με την παχυσαρκία, ενώ και ο κίνδυνος θανάτου του νεογνού κατά τον πρώτο μήνα ζωής αυξάνει κατά 3 φορές.
Τα παχύσαρκα άτομα είναι πιο ευπαθή στις λοιμώξεις, χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού αποτελεί η αυξημένη νοσηρότητα τους κατά την πρόσφατη επιδημία του ιού της γρίπης Η1Ν1.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να μειώνεται το προσδόκιμο ζωής. Ιδιαίτερα το μεταβολικό σύνδρομο Χ - δηλ. ο συνδυασμός συσσώρευσης λίπους στην κοιλιακή χώρα με χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης, υψηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένα επίπεδα γλυκόζης νηστείας – θεωρείται ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη διαβήτη τύπου και καρδιαγγειακών νόσων. Το σύνδρομο προσβάλλει 1 στους 4 κατοίκους των Η.Π.Α. και πλέον θεωρείται επιδημία. Το ποσοστό εμφάνισης του μεταβολικού συνδρόμου πλησιάζει το 50% στα άτομα ηλικίας άνω των 50 χρόνων, καθώς αυξάνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη με την πάροδο της ηλικίας. Ο συνδυασμός πρόσληψης επιπλέον θερμίδων, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας και η γενετική προδιάθεση εξηγεί τις περισσότερες περιπτώσεις παχυσαρκίας, ενώ ένας μικρός αριθμός περιπτώσεων εξηγείται αποκλειστικά από γενετικούς, ιατρικούς ή ψυχιατρικούς παράγοντες.
Η παχυσαρκία είναι μια από τις πρωταρχικές αιτίες θανάτου που μπορεί να αποφευχθεί μέσω της πρόληψης. Η συχνότητα της ενήλικης και παιδικής παχυσαρκίας αυξάνει συνεχώς και οι αρχές αντιμετωπίζουν την παχυσαρκία ως ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα υγείας του 21ου αιώνα. Αν και παλαιότερα η παχυσαρκία αποτελούσε δείγμα πλούτου και γονιμότητας, σήμερα αποτελεί κοινωνικό στιγματισμό στις χώρες του Δυτικού Κόσμου.
Το πλεονάζον σωματικό βάρος σχετίζεται με διάφορες ασθένειες, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ, η αποφρακτική άπνοια στον ύπνο, ορισμένες μορφές καρκίνου και η οστεοαρθρίτιδα.
Κάθε αύξηση του σωματικού βάρους κατά 1 kg αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από στεφανιαία νόσο κατά 1-1,5%.
Περισσότερες από 80% των περιπτώσεων εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη (Τύπου ΙΙ) αποδίδονται στην παχυσαρκία. Ο σχετικός κίνδυνος εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη είναι 40 φορές υψηλότερος στους άνδρες με ΒΜΙ ≥ 35 από ότι στους άνδρες με ΒΜΙ = 23. Η αύξηση του βάρους στις γυναίκες μετά την ηλικία των 18 αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.
Η πιθανότητα για μια παχύσαρκη γυναίκα να υποστεί καισαρική τομή κατά τον τοκετό είναι 3-4 φορές αυξημένη. Σχεδόν 2 στους 3 θανάτους της μητέρας κατά τον τοκετό σχετίζονται με την παχυσαρκία, ενώ και ο κίνδυνος θανάτου του νεογνού κατά τον πρώτο μήνα ζωής αυξάνει κατά 3 φορές.
Τα παχύσαρκα άτομα είναι πιο ευπαθή στις λοιμώξεις, χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού αποτελεί η αυξημένη νοσηρότητα τους κατά την πρόσφατη επιδημία του ιού της γρίπης Η1Ν1.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να μειώνεται το προσδόκιμο ζωής. Ιδιαίτερα το μεταβολικό σύνδρομο Χ - δηλ. ο συνδυασμός συσσώρευσης λίπους στην κοιλιακή χώρα με χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης, υψηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένα επίπεδα γλυκόζης νηστείας – θεωρείται ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη διαβήτη τύπου και καρδιαγγειακών νόσων. Το σύνδρομο προσβάλλει 1 στους 4 κατοίκους των Η.Π.Α. και πλέον θεωρείται επιδημία. Το ποσοστό εμφάνισης του μεταβολικού συνδρόμου πλησιάζει το 50% στα άτομα ηλικίας άνω των 50 χρόνων, καθώς αυξάνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη με την πάροδο της ηλικίας. Ο συνδυασμός πρόσληψης επιπλέον θερμίδων, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας και η γενετική προδιάθεση εξηγεί τις περισσότερες περιπτώσεις παχυσαρκίας, ενώ ένας μικρός αριθμός περιπτώσεων εξηγείται αποκλειστικά από γενετικούς, ιατρικούς ή ψυχιατρικούς παράγοντες.
Η παχυσαρκία είναι μια από τις πρωταρχικές αιτίες θανάτου που μπορεί να αποφευχθεί μέσω της πρόληψης. Η συχνότητα της ενήλικης και παιδικής παχυσαρκίας αυξάνει συνεχώς και οι αρχές αντιμετωπίζουν την παχυσαρκία ως ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα υγείας του 21ου αιώνα. Αν και παλαιότερα η παχυσαρκία αποτελούσε δείγμα πλούτου και γονιμότητας, σήμερα αποτελεί κοινωνικό στιγματισμό στις χώρες του Δυτικού Κόσμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου